De natuur. Praat met haar!

De natuur is veel meer dan iets waarvan we kunnen ‘genieten’. De natuur maakt onderdeel uit van wie we zijn en in dit blog vertel ik je hoe zij mij verder op weg hielp in mijn zoektocht naar mijn ware zelf. Tijdens mijn reis in Mexico kreeg ik steeds meer tekens uit de natuur: van dieren, van de elementen en van de omgevingen. Uiteindelijk verbond ik me zelfs lichamelijk met een aantal planten door ze als medicijn tot me te nemen.

Hoe je door naar de natuur te leren luisteren herboren kunt worden? Je leest er hier alles over.

Wie ben ik?

Telkens komt deze vraag weer terug in mijn leven.

En telkens kom ik een stukje dichterbij het antwoord.

Dat antwoord ligt vanbinnen.
Binnen in mij.
En in moeder aarde.

De betekenis van dat laatste ondervond ik nu, tijdens mijn verblijf in het rauwe, stoffige en aardse Mexico.

Met mijn vrouw en twee dochters reis ik hier rond en zonder het aanvankelijk te beseffen begon hier een volgend losmakingsproces.

In de bubbel van ons alledaagse leven.
Omgeven door bekenden en familie.
Staan we doorgaans niet stil bij wie we zijn.
We nemen gewoon de rollen aan die nodig zijn om te kunnen functioneren.

We zijn de vader of moeder van onze kinderen, de echtgenoot, het kind van onze ouders, de werknemer of werkgever, de vriend, kennis of vijand.

Pas wanneer we helemaal uitzoomen.
Zien we het plaatje dat ons leven heet:
Een miniatuurdorp waar we als treintje doorheen rijden.

Om deze metafoor toe te passen op ons leven is het nodig om letterlijk afstand te nemen.

Dit is, zonder dat ik daar zo bij stilstond, wat ik deed door naar Mexico te gaan.

Al in de eerste maanden kreeg ik weer overzicht en zag dat er dingen moesten veranderen.

Tot zover kun je me ongetwijfeld volgen.

De Magie

Nu wordt het allemaal wat ongelooflijker.

Dingen veranderen is een magisch proces. Verandering is verbonden met de schepping zelf.

De wereld is geschapen.
De natuur met alle planten en dieren.
Wij zijn geschapen.
En, wij scheppen.
We zijn creatieve wezens.
Kijk maar eens om je heen, naar alles dat door ons gemaakt is.

Eigenlijk is het tegelijkertijd heel vanzelfsprekend als dat het pure magie is.

Er schuilt echter een gevaar in het perspectief van de vanzelfsprekendheid.

Alles altijd maar zo laten en voor lief nemen, maakt je minder alert.
Je kijkt om je heen, en volgens jou spreekt alles voor zichzelf.
Terwijl je vergeet dat alles wat je ziet, hoort, ruikt en proeft tot jou spreekt.
Niks staat op zichzelf.

De sinaasappel is een sinaasappel.
Maar wanneer jij hem eet smaakt hij anders dan voor mij.

We zijn dus altijd in dialoog met alles om ons heen.
Met de natuur in zijn totaliteit.
Wanneer je denkt dat dit niet zo is;
Voer je een monoloog, en kunnen jouw gedachten je vertellen dat het leven, dat de natuur, een vanzelfsprekendheid is.

Alles gaat dan weliswaar ook gewoon door.
Je beweegt en ademt.
Maar je komt nergens, niks verandert; het treintje dat jij bent in je zelfgecreëerde miniatuurdorp staat gevoelsmatig stil.

De natuur als vanzelfsprekendheid beschouwen is levensgevaarlijk!

Precies dit maakt je minder verbonden.
Precies dit maakt eenzaam.

Eenzaamheid heeft niet alleen te maken met hoeveel mensen je om je heen hebt.
Het heeft te maken met een gebrek aan dialoog.

En dan heb ik het hier niet zomaar over wat prietpraat.
En ook niet over diepgaande filosofische gesprekken.
Maar over de dialoog in de meest brede zin van het woord.

Wat ik wil zeggen is dat je niet alleen gesprekken dient te voeren met de mensen om je heen.
Maar met alles om je heen.

Met de vogels in de lucht, de dieren in het water en op het land, de bomen in de bossen en erbuiten en alle vier de elementen waaruit het leven is opgebouwd.

En zoals elk goed gesprek;
Begint dit met goed luisteren.

In gesprek met de natuur

Sta me toe weer even terug te gaan naar mezelf;
Naar mijn reis hier in Mexico.

Door uit mijn dagelijkse sleur te zijn.
Was alles nieuw.
De mensen, de dieren, de natuur.

Ik keek en luisterde.
Zo ontmoette ik tal van nieuwe mensen en dieren.
Ik leerde ze kennen; door hun taal te gaan verstaan.

De specht vertelde mij om actief te werken aan mijn dromen.
De kolibrie om licht en snel te zijn.
De schorpioen om mijn duistere kanten te onderzoeken.
De slang om mijn oude huid los te laten en door te gaan met een nieuwe.

Ik liep rond door de verschillende land- en waterschappen van de verblijven die wij als gezin aandeden.
Telkens bleken er tekens te zijn die mij weer meer vertelden.
Die mij in verbinding met hen wilden brengen.
In verbinding met mezelf.

Al deze tekens vormden tezamen een verhaal.
Het verhaal dat ik nu met jou deel.
En zoals jij nu door de verschillende paragrafen scrollt, gedicteerd door mijn getypte woorden die jou naar een ontknoping leiden, zo leidden de tekens mij naar Cavelands in de jungle.

Cavelands in de jungle

Hier ontmoette ik mijn nieuwe vrienden: Ronny, Barbara, Nicole en Liana.

Mijn aanvankelijke insteek was om mijn bezoek hier te gebruiken als onderzoek voor een mogelijk te organiseren retraite voor mensen uit Nederland.

Het werd echter meteen al een onverwachte retraite voor mezelf.

Eerder schreef ik al over mijn deelname aan een traditionele ceremonie met Peyote aan het begin van mijn verblijf hier in de jungle.

En over mijn ontmoeting met de waterslang in de cenote.

Dit alles vond plaats binnen een tijdsbestek van 10 dagen.
En op de laatste dag kwam alles tot een conclusie.

Grotendeels liepen we gezamenlijk op naar dit einde: ik en mijn nieuwe vrienden. In korte tijd hadden we met ons kleine groepje een hechte Tribe gecreëerd.

We deelden alle smet elkaar:

Ons eten, onze verhalen, onze lach en onze traan.
Maar ook onze talenten.

Zo maakten Ronny en Barbara foto’s en video’s van mij en Liana ter promotie van onze ondernemingen.

Op onze beurt gaven wij sessies aan hen ter ontwikkeling van hun persoon en relatie.

Op de laatste dag voordat ik terug naar mijn gezin zou gaan; deden Ronny en Barbara weer een shoot met Liana, terwijl ik er een beetje tussendoor huppelde en zo nu en dan ook eens in het vizier van een of andere camera kwam.

Fotoshoot in de natuur

Zo kon het gebeuren dat ik onder de dekmantel van de fotoshoot in de grotten boven de heilige cenote belandde, met aan weerszijden twee engelen: Barbara en Liana.

Zij ensceneerden een soort healing door handoplegging.

Maar waar het ‘echte’ soms nep kan zijn, kan het ‘neppe’ soms echt zijn.

Wat er precies gebeurde weet ik niet.
Maar toen zij mij weer alleen lieten in de grot.
Raakte ik in een soort trance.

Mijn lichaam vulde zich met energie;
Mijn vingertoppen raakten extreem geladen, alsof ze onder stroom stonden.

Ik begon geluiden te maken alsof ze uit het diepste van mijn wezen kwamen.

En uiteindelijk kwamen er ook tranen van ontlading.

Al die tijd was ik zonder kleren geweest;
En als een naakte baby gleed ik uiteindelijk van de rotswand het water van de cenote in.

Wat er was gebeurd…
Een soort wedergeboorte
Maar…
Het was op de een of andere manier nog niet helemaal voltooid.

Rond het kampvuur

Die avond zaten we rond een kampvuur ter voorbereidingen van een Ayahuasca-ceremonie. Waar niemand zich overigens voor had ingeschreven, maar de organisatie wilde ons er graag bij hebben.

We zongen mee met liedjes in het Spaans
Trommelden mee op traditionele drums
En ik was zo in mijn element
Ik danste en improviseerde op de muziek
Er was geen rem

We kregen een soort tabak (Rapé) in onze neuzen geblazen
Ook weer een oud, inheems en traditioneel gebruik van volkeren die vroeger in Mexico, Zuid- en Midden-Amerika leefden

Bij mijn tweede shot Rapé noemde de Sjamaan mij zowel Señor als Señora

Ik zei dat het goed was
Ik ben beide
Zowel man als vrouw als alle elementen waaruit al het leven is opgebouwd:
Lucht, water, vuur en aarde

Uiteindelijk kwam het onvermijdelijke moment
Het moment dat allang in de sterren stond geschreven

Ayahuasca

Niemand van mijn nieuwe Tribe, mijn nieuwe vrienden, zou deelnemen
Liana niet
Nicole niet
Ronny & Barbara niet

Dit moest ík alleen doen

Ik kende de verhalen van overgeven, diepe angsten onder ogen komen en mooie levenslessen

Maar niks kan je echt voorbereiden op de confrontatie met jezelf die komt

Na mijn eerste dosis en een eerste keer overgeven
begon er een innerlijke dialoog:

Kan ik dit?
Zal ik zus doen?
Mag ik dat?
Enzovoorts…

Alsof ik bevestiging zocht bij mezelf… maar bevestiging van wat?

Het antwoord dat ik terugkreeg was telkens JA
Alsof het plantmedicijn, de ayahuasca, mij vertelde dat ik ja moest zeggen tegen het leven

Tot er ineens weer een vraag van buiten kwam:

Of ik nog een dosis wilde

Ik dacht: nee!
Maar zei ja

Tweede ronde

Dus daar ging ik
Nog verder de nacht in
Verder de kou tegemoet – want koud was het die nacht
Verder het ongemak in en nog meer alleen in de eenzaamheid

Ik wilde vluchten
Terug naar mijn vrienden
Terug naar mijn huisje en mijn bed

Maar: ik had een belofte gedaan
Als je begint, blijf je tot het einde

Dus ik bleef

De sjamaan zag dat ik het koud had en stond mij zijn slaapzak af
En ineens was ik echt helemaal alleen

Ik voelde me ellendig en ziek
Inmiddels had ik ook al een tweede keer overgegeven maar wist, voelde, dat ik nog een keer zou moeten
Alleen het kwam maar niet

Pas na een lang – hoewel, ik was het besef van tijd volledig kwijt – innerlijk gevecht tegen een soort ondefinieerbare ellende kwam ik overeind

Alles kwam eruit

Ik begon te rillen en ineens stonden ze weer bij me: de Sjamaan en de andere drie vrienden die dit soort dingen vaker samen doen

Er werd gerateld met ratels
Gezongen
En water over me heen gesprenkeld

Ik kromp ineen en moest huilen
Er vloeiden tranen van bevrijding, mijn lichaam schokte

Het eerste wat tegen me gezegd werd, toen ik op adem kwam, was:

“Now you are reborn!”

Ja, het klopte

En ik wist dat het goed was

Later die dag – ik liep moe maar voldaan rond, een gelukzaligheid was over me gekomen – herinnerde ik me weer deze woorden die ik ooit in donkerder tijden tegen kwam in het Moderna Museet in Stockholm:

I went to hell and back
And let me tell you
It was wonderfull

Louise Bourgeois

Wil je samen met ons op zoek naar wie jij in de kern bent? Geef je dan nu op voor onze unieke Wie ben ik nu écht? Masterchallenge! via deze link of onderstaande knop: